Powiedz kto mógł cię omotać tak

Takie rzeczy mówić prosto w twarz

Nie mów że go znasz

Nie mów że to ja

To nie ja 

Nie mogłem to być ja

To nie ja

Uwierz to nie ja

To nie ja

Nie mogłem to być ja

To nie ja 

Uwierz to nie ja



Powiedz kto mógł ciebie ranić wciąż

Nic nie dawać żeby więcej wziąć

Nie mów że go znasz

Nie mów że to ja

To nie ja

Nie mogłem to być ja

To nie ja

Uwierz to nie ja

To nie ja 

Nie mogłem to być ja

To nie ja 

Uwierz to nie ja



Ja 

Nie mogłem to być ja

Ja 

Uwierz to nie ja

To nie ja

Nie mogłem to być ja

To nie ja 

Uwierz to nie ja

To nie ja

Nie mogłem to być ja

To nie ja


Jest taka ławka w parku - Ona i On

Przychodzą tam każdego dnia

Splatają dłonie i nie mówią nic

Wielki żar płonie w nich

Choć upłynęło wiele lat

Wciąż są razem

Choć się postarzał bardzo świat

Zatrzymali czas

Gdy myślę o tym co spotkało mnie

To jakbym śnił piękny sen

Jesteśmy razem już od tylu lat

Z każdym dniem coraz bliżej

Pamiętam wszystkie nasze dobre i złe chwile

I chociaż wciąż ucieka czas jesteśmy razem

Kiedy jesteś obok mnie Ziemia staje w miejscu

Czując mocne bicie naszych serc

Roztopimy każdy lód rozpalimy gwiazdy

Niebo będzie dobrym domem

Już do końca naszych dni

Kiedy jesteś obok mnie Ziemia staję w miejscu

Czując mocne bicie Naszych serc

Roztopimy każdy lód rozpalimy gwiazdy

Nasza miłość zawsze będzie

Tak gorąca jak pierwszego dnia